<< Η αγάπη είναι μια εκδρομή....άλλες κρατάνε λίγο και άλλες πολύ >>

   Καλησπέρα αγαπητοί μου Ουρακοτάγκοι , και καλό μήνα. Ήλιος με δόντια και σήμερα , αλλά αυτό δεν εμποδίζει ανθρώπους να ταξιδέψουν. Αν έχεις βέβαια ένα μικρό κενό , μπορείς να πας κάπου για να ξεφεύγεις από αυτή τη ρουτίνα που μας περιβάλει όλους σχεδόν. Στις εκδρομές όταν έχεις την κατάλληλη παρέα , οι μπαταρίες σου φορτίζονται! Επιστρέφεις μεν πίσω στα ίδια , αλλά είσαι φορτισμένος με περισσότερες μικρές ασπίδες για να αποφύγεις τις άσχημες μέρες.
   Για σήμερα μιας που πλησιάζουν και οι γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων , έχω ένα τραγούδι από έναν καλλιτέχνη της ποπ ελληνικής μουσικής σκηνής που ακούει στο όνομα " Μιχάλης Χατζηγιάννης " . Ο Κυπραίος στην καταγωγή Χατζηγιάννης είναι από τα πιο γνωστά ονόματα του χώρου όπως είναι λογικό αφού στα 36 μόλις του χρόνια έχει κάνει πολλά πράγματα. Γεννημένος στις 5 Νοεμβρίου του 1979 στην Κερύνεια της Κύπρου , μια παραθαλάσσια πόλη , και απόφοιτος της μουσικής ακαδημίας του Λονδίνου. Όσο βρισκόταν στην Κύπρο κυκλοφόρησε 3 δίσκους του 1995 με τίτλο " σενάριο " , το 1997 με τίτλο " Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης τραγουδά δώρο Γεωργιάδη " και το 1998 " Επαφή " . Τον Μάιο του 1998 εκπροσώπησε την χώρα του στο διαγωνισμό της eurovision συνθέτοντας και ερμηνεύοντας το τραγούδι " Γέννεσις " . Το έτος 1998 βρισκόμενος στην Αθήνα , τραγούδησε για το άλμπουμ " Άγγιγμα ψυχής " της ομώνυμης σειράς που παίχτηκε στην τηλεόραση τον Δεκέμβριο του 1998. Ο δίσκος επίσης έγινε πλατινένιος όπως και οι πρώτοι του τρείς. Το Μάρτιο του 2000 κυκλοφόρησε ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο " Παράξενη γιορτή " , δυο χρόνια μετά το δίσκο " Κρυφό φιλί " ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το " Ακατάλληλη στιγμή " όπου έγιναν τριπλά πλατινένια! Τραγούδια από τα άλμπουμ που άφησαν εποχή στο χώρο της μουσικής. Το 2006 πέρα από το live cd κυκλοφορεί δίσκο με τίτλο " Φίλοι και εχθροί  " όπου μέσα στις πρώτες εβδομάδες έγινε διπλά πλατινένιος! Στα μουσικά βραβεία Αρίων της χρονιάς 2007 αποτέλεσε θριαμβευτή αφού κέρδισε 8 βραβεία.
   Για σήμερα σας έχω ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε στον δίσκο " Κρυφό φιλί " το 2002 και ονομάζεται " Εκδρομή " . Στίχους ανέλαβε η Ελεάνα Βραχάλη και μουσική και εκτέλεση ο ίδιος Μιχάλης Χατζηγιάννης.Ανεκπλήρωτοι έρωτες. Φωτιά ή δώστου να καταλάβει ; Ο έρωτας είναι εκδρομή ή μάχη ; . Θα μου επιτρέψετε να πω οτι ο έρωτας είναι καθημερινή μάχη. Αλλά δεν έχει νικητή. Δεν έχει κακό ανταγωνισμό. Είναι μάχη γιατί πρέπει να πολεμάς και να κάνεις συνέχεια πράγματα για να κερδίζεις τον άλλον. Τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή μας. Σταθερά είναι κάποια πράγματα και για αυτό είμαι χαρούμενος. Τουλάχιστον μένουν μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Όσον αφορά τώρα τους ανεκπλήρωτους έρωτες , παίζουν ρόλο το τι έχει βιώσει ο καθένας μας. Αν τώρα υπάρχει άνθρωπος ο οποίος είναι αυτό που λέμε " το άλλο μου μισό " ή το " άλλο μου εγώ " ακόμα καλύτερα , και δεν έχει δοθεί ποτέ η ευκαιρία για να δείξει ο καθένας τι νιώθει στον άλλον , τότε δεν βάζεις φωτιά. Αλλά το κυνηγάς και βάζεις εσύ κανόνες στο παιχνίδι και δεν αφήνεις τη μοίρα ή την τύχη να αποφασίσει για σένα. Θέλει και λίγο τσαγανό για να έχεις αυτό που ζητάς. Με κουράζουν οι άνθρωποι που δεν προσπαθούν και τα θέλουν ουρανοκατέβατα λες και θα πέσει το μήλο από το δέντρο στο κεφάλι τους , και θα τους έρθει η φώτιση. Δεν είναι έτσι για μένα. Θέλει αγώνες για να διεκδικήσεις αυτό που ζητάς. Άλλους που τους κερδίζεις από τα αποδυτήρια , και άλλους που λήγουν στην παράταση. Συνήθως κάτι σκέψεις όπως λέει ο στίχος του τραγουδιού : " μα που ξέρεις μπορεί , να ταξιδέψουμε μια μέρα ή μια νύχτα μαζί " . Εγώ έμαθα με τα ' που ξέρεις " και τα " μακάρι " δεν πας πουθενά. Όταν δεν βγεις έξω να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις πάντα κάποιος θα σε προλαβαίνει ή απλά εκείνο θα απομακρύνεται. Άπιαστο όνειρο. Για όσους προσπάθησαν αλλά δεν τους βγήκε θα τους πω να κάνουν κουράγιο. Τις νύχτες πια μπορείς να κοιμάσαι με τη σκέψη σου σε στιγμές που ο άλλος σε ηρεμούσε και σε κοίμιζε. Εδώ μπαίνει η πολυπόθητη εκδρομή που όλοι περιμένουν να κάνουν με την/ον αγαπημένη/ο τους και που θα ταξιδεύουν σε μέρος που δεν έχει πάει κανένας από τους δύο και που θα έχουν συντροφιά τα τραγούδια που σε ταξιδεύουν από μόνα τους...όπως αυτό. Για να κλείσουμε λοιπόν και για σήμερα , θα σχολιάσω ακόμα ένα στίχο που όλοι αναρωτιόμαστε που λέει " μα τι απ'τα δυο πονάει πιο πολύ , η μοναξιά πονάει ή επαφή ; " . Οέο ;  Σίγουρα ο κάθε άνθρωπος γνώρισε ή θα γνωρίσει ανθρώπους που δεν κουμπώνουν πάνω του και τότε απλά απομακρύνεσαι γιατί όσο κάθεσαι με κάποιον που δεν σου ταιριάζει , απλά μαραζώνεις μέρα με τη μέρα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος πιστεύω , αν δεν σου αρέσει φεύγεις δεν φέρνεις το χαμό και στη ζωή του άλλου. Όσο για το αν πονάει η μοναξιά ; την έζησα από επιλογή μου ( την ερωτική μοναξιά ) και πέρασα υπέροχα , αλλά αν μπορώ να αναθεωρήσω αυτή τη στιγμή , θα έλεγα πως όταν βρήκα αυτό το πολυπόθητο : " άλλο μου εγώ " δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Δεν πα να καυγαδίζεις δεν πα να μαλώνεις , δε πα να μουτρώνεις όλα αυτά τα κάνεις με αυτό το πρόσωπο. Μοναξιά και άγιος ο θεός μέχρι να έρθει το βελάκι του έρωτα να σε τσιμπήσει καμιά 1612 φορές και να καταλάβεις πως μαζί της/του...και στην κόλαση. Καταλήγω λοιπόν στο οτι η αγάπη είναι εκδρομή. Άλλες μονοήμερες , άλλες 6 μήνες άλλες ετών και άλλες για πάντα. Αυτές τις τελευταίες ερωτεύομαι σαν ιδέα και θέλω να καταφέρω. Εκδρομή από βουνά , λαγκάδια , λίμνες , ποτάμια , δρόμους ήρεμους , ανηφόρες , κατηφόρες , όλα αυτά που κάνουν μια σχέση ( δηλαδή την εκδρομή ) ξεχωριστή. Οπότε καταρρίπτω το στίχο και σας παρακινώ να πάτε καμιά εκδρομή , μέρες που έρχονται....!



Σχόλια